Waterkers

Waterkers  (Nasturtium officinale)

De witbloeiende waterplant, een liggend kruid tot 90 cm lang, komt in Nederland in de natuur zeldzaam voor. Vanaf oudsher wordt hij gebruikt als geneeskrachtig kruid en als voedselplant. Hij bevat veel ijzer, een middel tegen bloedarmoede. Hildegard van Bingen gebruikt het als middel tegen koorts. De jonge blaadjes worden als sla gegeten. Het is geliefd als garneerkruid en door de pittige smaak, sterker dan tuinkers, ook in kruidenboter en roomsauzen en als smaakmaker in soep. Daarom wordt hij inmiddels ook gekweekt en als kiemplant op de markt gebracht. In Portugal en andere landen van Europa waar hij wel volop langs stromend water groeit, worden de bladeren gegeten als spinazie en sla.

Waterkers behoort evenals mierikswortel tot de bittere (scherpe) kruiden op de sederschotel bij het Joodse Paasfeest als herinnering aan de bittere tijden als onderdrukt volk in Egypte.