Brood op de plank

Zuster Ancilla op 't Rooth, claris Klooster Sint Jozefsberg Megen

Thans zorg ik voor het brood van de communiteit. We bestellen het bij de bakker, maar in het weekend bakt zuster Chiara zelf volkorenbrood en rond de feestdagen van zusters of heiligen ook nog krentenbrood of andere feestelijk brood.

Onze communiteit bakt ook het 'brood' voor vele parochies in Nederland. We hebben een eigen hostiebakkerij en zijn het enige klooster die dat nog doen.

Brood herinnert mij aan het geluk van vroeger, aan het meehelpen in de oogsttijd op de boerderij van mijn ouders. Er waren nog geen dorsmachines in 1927 toen ik twintig was. Tarwe werd gemaaid, en daarna met de hand gebonden en daarna op schoven gezet. Het hele gezin en de buurt hielp mee.
Het was feest en er werd gezongen tijdens het werk. Mijn moeder zorgde voor boterhammen en dat waren er altijd te weinig, zoveel hulp kregen we. Zingend de oogst binnenhalen… Daarover zingen we nog steeds in de kapel.

Later, hier in het Clarissenklooster in Megen, verzorgde ik 20 jaar de groetetuin op een biologische wijze. Dat was een feest, een vreugdevolle periode in mijn leven. Natuurlijk waren er soms zorgen, het ene jaar lukte de teelt van een bepaald gewas beter dan in een ander jaar.
Het waren zorgeloze jaren omdat ik leerde met de natuur en het weer mee te werken, zij zijn de meester. Werken in de tuin verbind je intens met het leven en de Levende. Dat maakte die periode tot een vreugdevolle tijd in mijn leven. Toen we moesten besluiten om de groentetuin te verkleinen, zaaide ik tarwe in het deel van de groentetuin dat afgesloten werd. We oogstten zoals vroeger thuis, met de hand. De molen hier in Megen heef het graan gemalen en we hebben er lang lekker brood van gebakken.
Nu ik bijna negentig jaar ben, beperkt mijn zorg voor de tuin zich tot het kerkhof.

Maar altijd als ik het brood voor de communiteit op de plank leg, denk ik aan onze overvloed en aan allen die dit niet hebben. Hoeveel mensen moeten het zonder het daglijks brood doen? Door het brood blijf ik met hen en met Hem verbonden die zijn leven en liefde aan ons schonk.
Zoveel liefde, daar moet je toch wat tegenover stellen? Op de zakjes van het roggebrood dat ik voor de communiteit klaar leg, staan plaatjes van de cyclus van het brood: cultiveren, zaaien, maaien, dorsen.

Ik voel me een leven lang verbonden met dit proces van de graankorrel die brood wordt. Ik ben dankbaar voor de oogst die mij ten deel valt.

brood

» Het verhaal van oktober "Bomen in stilte".